Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Uncategorized’ Category

Από παιδάκι ήθελα να επισκεφθώ κάποια στιγμή τη χώρα του Μικυ Μάους! Πάντα ήξερα όλους τους ήρωες του Disney και παρακολουθούσα τα σχετικά δρώμενα. Είχα μάθεια απέξω όλο το χάρτη της Disneyland και λειτουργούσα σαν GPS για τα ξαδερφάκια μου που απήυδησαν πια με τις….γνώσεις μου:»Από δώ η FantasyLand, από εκεί η DiscoveryLand, απο κεί….» «Καλά που τα ξέρεις όλα???» «Τα χει μελετήσει παιδί μου αυτή.. τα χει σπουδάσει!!!!»

Κι επιτέλους η στιγμή έφτασε. Μαζί με τα ξαδέρφια μου, Μάκη και Κατερίνα, αποφασίσαμε να πραγματοποιήσουμε επιτέλους το πολυπόθητο ταξίδι στον μαγικό κόσμο του Disney και της… παλιοπαρέας του. Η πτηση μας καθορίστηκε για 14 Μαρτίου 2008 και ώρα 7 παρά 10 τα ξημερώματα. Εξυπακούεται ότι εγώ με το Μάκη δεν κλείσαμε μάτι όλη τη νύχτα… εκτός από μια ώρα, και καθόμασταν μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα και παίζαμε μπιρίμπες και ονειρεύομασταν…. βεράντες με μπάρμπεκιου που τελικά δεν μας κάθισαν κιόλας (ξέρει αυτός) 😛

Μέρα Πρώτη

Η πτήση μας ήταν πολύ ευχάριστη. Και το βιβλίο μας το διαβάσαμε, και τον ύπνο μας τον πήραμε, και το πρωινό μας το φάγαμε (εγώ τα σαλαμάκια, η Κατερινα το γιαουρτάκι με το μέλι, και ο δόλιος ο Μάκης έμεινε να μας κοιτά απορημένος. Δεν θυμάμαι αν ακούμπησε τελικά κάτι!). Φτάσαμε στο αεροδρόμιο και ψάξαμε να βρουμε το λεωφορείο που θα μας πήγαινε στη Disneyland! Δεν άργησε πολύ και 45 λεπτά αργότερα βρισκόμασταν στην είσοδο του ξενοδοχειου. Το Ξενοδοχείο μας λεγόταν Sequoia Lodge Ηotel και ήταν σαν ένα τεράστιο καταφύγιο. Ξύλινο, με καουμπόικες πινελιές και πολύ πολύ πράσινο. Είχε ένα τεράστιο σαλόνι-μπαρ, με ένα υπέροχο μεγάλο τζάκι όπου παίρναμε το πρωινό μας αλλά και το ποτό μας μια δυο φορές, είχε 2 μεγάλα εστιατόρια, κι ένα μικρό χώρο για τα πιτσιρίκια που τα επισκέπτονταν κατά καιρούς οι γνωστοί Ήρωες του Ντίσνει και ζωγράφιζαν μαζί τους ή έβγαζαν φωτογραφίες. Μαζί μ’ εμάς έφτασε δεκάδες κοσμου. Το δωμάτιο αλήθεια είναι ότι δεν μας ενθουσίασε και τόσο εκτός από τα 2 διπλά κρεβάτια που μας φιλοξένησαν πολύ ζεστά στις αγκαλιές τους. Παρ’ολα αυτά δεν πτοηθήκαμε καθόλου!!! Αφού τακτοποιηθήκαμε στο δωματιό μας ξεκινήσαμε για την μεγάλη μας… περιπέτεια.

Θέε μου τι ήταν αυτό που αντίκρυσα μόλις πέρασα την μεγάλη είσοδο. Ένας ξεχωριστός κοσμος, μια διαφορετική πραγματικότητα, σαν να βρισκόσουν σε μια άλλη διάσταση του χωροχρόνου. Έβλεπες κόσμο από κάθε μεριά , της Ευρώπης κυρίως, να γίνονται ξανά παιδιά για χάρη του Μίκυ Μάους, να γελάνε να τρέχουν, να χορεύουν στους ρυθμούς της μουσικής που ακουγόταν σε όλη την περιοχή. Ξεκινήσαμε την επίσκεψή μας με μια βόλτα με το τρενάκι που γυρνούσε όλες τις «χώρες». Απέναντι μου στο βαγονι καθόταν ένα πιτσιρίκι, Ισπανάκι πρέπει να ήταν, μαζί με τους γονείς του που προσπαθούσε κιόλας να μου εξηγήσει τι βλέπουμε!!Απίστευτο ήταν!εγώ φυσικά γρι δεν καταλάβαινα αλλά κατά τη γνώμη του ήταν λεπτομέρειες αυτά!! 😛

Κατεβήκαμε στην Frontierland που ήταν η χώρα των καουμπόϊδων. Εκεί καθίσαμε λίγο να φάμε σ’ ένα…. σταύλο να το πω; σαν σταύλος ήταν πάντως. Είχε hamburger και άλλου είδους παρόμοια πιάτα, με καουμπόικες γεύσεις. Νοστιμότατα δεν έχω να τους προσάψω τίποτα. Έπειτα, ναι αμέσως μετά το φαγητό, γιατί νηστικό αρκούδι δεν χορεύει αγάπες μου, μπήκαμε στο πρώτο τρενάκι που βρήκαμε, το Big Thunder Mountain. Πρώτη φορά στη ζωή μου έκανα τέτοιο πράγμα. είχα γαντζωθεί από το προστατευτικό μπροστά μου, το τρενάκι έκανε ελιγμους, κατηφόρες με μεγάλη ταχύτητα γύρω από ενα βουνό, κι εγώ τσίριζα: «Μαμα μου μαμα μου μαμά μου μαμά μουυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυ». Φοβερή αίσθηση, και πρωτόγνωρη . Ο φόβος και η αδρεναλίνη στα ύψη. Περιττό να σας πω βέβαια ότι ανεβήκαμε και δεύτερη φορά!!!! Έπειτα πήγαμε στο Σπίτι του τρόμου!!! Εκεί, μπαίνεις σε μια έπαυλη και σε βάζουν σε ένα τρενάκι και σε περιτρυγιρίζουν στο σπίτι . ΒΛέπεις φαντάσματα, νεκροκεφαλές, πεθαμενες νύφες να χορεύουν και άλλα τέτοια….γλυκά 😛 και δν μπόρεσα να μην θαυμάσω τα φανταστικά εφέ τους.

Συνέχεια είχε βολτούλα στην Ντίσνευλαντ και παρακολούθηση της παρέλασης. Εδώ και αν ήταν μια μαγεία. Όλοι οι ήρωες μια παρέα, να περπατάνε να χορεύουν να πειράζουν τα παιδάκια που άλλα έδειχναν να εκνευρίζονται κι άλλα να το απολαμβάνουν. Άρματα τυλιγμένα με μια πανδαισία χρωμάτων, αναπαρίσταναν σκηνικά από τις ταινείες του γνωστού δημιουργού και η υπέροχη μουσική, τα συνόδευε και μας ξεσήκωνε. ο μίκυ η μίνι ο ντοναλντ ο γκούφυ, ο πλούτο, οι τσιπ και ντεηλ η αλίκη στη χώρα των θαυμάτων,ο πολυαγαπημένος μου Πινόκιο, Ο Γουντι και ο Μπαζ από το Toy Story, ο Γουίνι το αρκουδάκι με την παρέα του, ο Πητερ Παν με τον Κάπταιν Κουκ, η αγαπημένη μου Μαίρη Πόππινς με τα πιγκουινάκια της, αλλά και κακές μάγισσες, δράκοι πριγκίπισσες, ο Αλαντίν, ο Βασιλιάς των Λιονταριών , Ο Μπαλού με τον Μόγλη, η Άριελ, συμμετείχαν στην μαγική αυτή παρέλαση, και μας μετέφεραν δεκαετίες πίσω, όπου πιτσιρίκια, στηνόμασταν μπροστά από το χαζοκούτι για να τους θαυμάσουμε και να μας ταξιδέψουν στους δικούς τους κόσμους. Κόσμους γεμάτους αθωότητα που κανένας μεγάλος δεν μπορούσε να παραβιάσει εκτός από εκείνους που είχαν την δυνατότητα να γίνονται παιδιά μαζι μας. Μετά το τέλος της παρέλασης, πτώματα ορθά πια, επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο να ξεκουραστούμε. Το απόγευμα είχε Buffalo Bill Show!!!! Καουμπόιδες και ινδιάνοι, άλογα, βίσωνες και βουβάλια, συνέθεσαν μπροστά στα μάτια μας τη δική τους ιστορία. Μπήκαμε σε μια τεράστια αρένα, όπου μας έδωσαν καουμπόικα καπέλα, που πάνω είχαν χρωματιστές κορδέλες. Ανάλογα με το χρώμα της, καθόμασταν σε μια θέση της αρένας. Μας σέρβιραν μπύρα η κοκα κόλα, και μετά καουμπόικο φαγητό, δηλαδή φασόλια, μετά κοτόπουλο και λουκάνικα με σάλτσα τσίλι, ψητές πατάτες και καλαμπόκι , ενώ το μενού περιλαμβανε εκτός από καφέ (μόνο στο χρώμα η αλήθεια είναι) και υπέροχο γλυκό, καυτή μηλόπιτα με μια μπάλα παγωτό!!!!! Έπειτα, χορτασμένοι και χαρούμενοι επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μας να απλώσουμε τα έρμα ποδαράκια μας που είχαν αρχίσει να διαμαρτυρονται εντόνως, και με το δίκιο τους!!!!!

Η συνέχεια αύριο και σύντομα θα έχετε και φωτός!!!!!

Advertisements

Read Full Post »

Απόκριες

Τι λέξεις μας έρχονται στο μυαλό όταν ακούμε τη λέξη απόκριες; Καρναβάλι, μάσκα, μασκαράς, κομφετί και σερπαντίνες είναι οι βασικές «έννοιες» που καταλαμβάνουν το νου με το άκουσμα της λέξης. Πάντα μου άρεσαν οι απόκριες χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι μια γιορτή που την περιμενω με ιδιαίτερη προσμονή. ΓΙα μένα τις σηματοδοτεί η τσικνοπέμπτη. Πάντα ήταν ευκαιρία να μαζευτούμε με καλούς φίλους, και δεν θα ξεχάσω ποτέ, μια χρονιά, που είχα κάποια προβλήματα υγείας και οι γονείς μου μαζί με τους θείους μάζεψαν πολλούς καλούς φίλους να γιορτάσουμε όλοι μαζί. Μαζευτήκαμε λοιπόν 7 οικογένειες και διασκεδάσαμε με την ψυχή μας. Παρά τα προβλήματα υγείας δεν θα ξεχάσω ποτέ τα γέλια, το γλέντι, τις νόστιμες μπριζόλες αλλά και το απόλυτο ξενέρωμα όταν ο «κακός» της γειτονιάς έφερε την αστυνομία να μας…μαζέψει 😛 Τελικά η μιζέρια όντως χτυπά τον άνθρωπο στον εγκέφαλο .

Όταν ήμουν πιο μικρή, επιβαλλόταν να περνάμε τις Απόκριες στο χωριό με γιαγιάδες και παππούδες κάτι που τα τελευταία χρόνια δόξα στο Θεό αποφεύγουμε. Τότε όμως μας άρεσε. Πιτσιρίκια ξεχυνόμασταν με τα δυο μικρότερα ξαδέρφια μου και τη θεία μας στους δρόμους ντυμένα, με σερπαντίνες και κομφετί στο δρομο και χαλούσαμε το κοσμο. Το τι ηλίθια στολή είχα φορέσει πάνω μου δεν λέγεται. Έχω πολλά χρονια να ντυθώ και γενικότερα έχω μια φοβία με τους μασκαρεμένους ειδικά όταν δεν γνωρίζω ποιος είναι από πίσω. Ίσως επειδή με φοβίζει το άγνωστο. Οι γονείς μου σπάνια ντύνονταν, αλλά πάντα ντύνονταν οι φίλοι στη γειτονιά και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία. Είχα δεί απίστευτες στολές που τις σκαρφιζόταν με μεράκι, μια καλή φίλη και γειτόνισσα που το μάτι και το χέρι της πιάνουν απίστευτα και φτιάχνει μοναδικές δημιουργίες.

Την Καθαρά Δευτέρα τώρα δεν ακολουθούσαμε καμιά ιδιάιτερη παράδοση. Βολτούλες με φίλους, η καθιερωμένη νηστεία, αλλά ελάχιστες φορές πέταξα χαρταετό, ή μάλλον πρσοπάθησα γιατί ποτέ δεν τα κατάφερα να τον σηκώσω τον ρημαδιασμένο!!!

Φέτος τα πράγματα είναι ήρεμα αλλά όμορφα. Θα βγούμε αύριο μεσημέρι οικογενειακά και με πολύ καλούς φίλους να πάμε για φαγητό σε ένα κοντινό χωριό, το μεσημερί θα παρακολουθήσουμε το καρναβάλι της Τρίπολης (δεν θέλω σχόλια παρακαλώ :P) και το βράδυ θα βγω με την ξαδερφούλα μου που θα με επισκεφθεί.

Εύχομαι σε όλους σας να περάσετε το καλύτερο τριήμερο της ζωής σας και να σας γεμίσει με μοναδικές και αξέχαστες αναμνήσεις

Καλή Σαρακοστή

Read Full Post »

Ο Πόλι Ανστόπαμπλ από τον Καναδά είναι ο πρώτος εθελοντής και λάτρης του body-art που δέχτηκε να υποβληθεί σε αυτή την ανατριχιαστική διαδικασία.

Χρειάστηκαν σαράντα ενέσεις στο βολβό του ματιού μέχρι ο Πόλι να αποκτήσει επιτέλους το πολυπόθητο μπλε τατουάζ στο μάτι. Με το πέρας της διαδικασίας, ο ομολογουμένως γενναίος Πόλι δήλωσε πως είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στην ομάδα που του έκανε το τατουάζ αλλά επεσήμανε πως δεν θα πρέπει να επιχειρήσει κανείς να το κάνει σπίτι μόνος του.

«Η διαδικασία έγινε μετά από εκτενή έρευνα και πολύ ψάξιμο, από ανθρώπους που γνώριζαν πολύ καλά τους κινδύνους και τις ενδεχόμενες επιπλοκές ενός τέτοιου εγχειρήματος. Μην επιχειρήσει να το κάνει κανείς όμως μόνος του. Είναι εξαιρετικά επικίνδυνο και μπορεί να χάσει ακόμα και την όρασή του. Ακόμα και εγώ, που τόλμησα να το κάνω, δεν ξέρω αν τελικά θα επουλωθεί το μάτι μου ή αν θα τυφλωθώ.»

Εμείς, τη μόνη εύλογη απορία που έχουμε είναι «τι στο καλό είχε στο …μελάνι του;»

Από http://news.pathfinder.gr/misc/461497.html

Αν είναι δυνατόν δηλαδή!!!!! Δεν έχω κάτι με τα τατουάζ, δεν θα έκανα ποτέ βέβαια, αλλά αν είναι καλαίσθητα μ’αρέσουν!! Αλλά στο μάτι???? Δηλαδή έλεος! Διαπιστώνω ότι ο μαζοχισμός του κόσμου αυξάνεται καθημερινά, και το χειρότερο; Η επιστήμη συναινεί κι από πάνω!!!!

Τι να πω! Άντε βρε, του χρόνου τατουάζ και κάτω από τα νύχια!!

Read Full Post »

EΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΕΛΟΣ

Τέρμα επιτέλους η ρημάδα εξεταστική

Η ελευθερία μου ξεκινά από σήμερα αν και να σας πω την αλήθεια μου ακόμα δεν το έχω συνειδητοποιήσει. Να σκεφτέιτε, μόλις γύρισα στο σπίτι, τακτοποίησα το γραφείο μου για να καθίσω να διαβάσω! Έλεος????ΚΟΥΣΟΥΡΙ ΘΑ ΜΟΥ ΜΕΙΝΕΙ!!!!

Τώρα ετοιμάζομαι να επιστρέψω λίγες μέρες Τρίπολη και μετά επιστροφή στην Αθήνα για γενικό καθαρισμό σπιτιού!!!

Θα επισκεφτώ τα blogs όλων των φίλων μου επιτέλους και θα δω τι έχασα τόσες μέρες.

I AM BACKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKK

Read Full Post »

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

Read Full Post »